کوچک اما بزرگ!!

موقعی که علوم پايه بودم گوشه دفترچه يادداشت يکی از استاژرها خواندم:خدايا هيچ وقت به لحاظ شغلم مرگ و زندگی انسانها را چون عادتی پيش و پا افتاده برای من مساز!

و حالا هر روز به اين ارزوی يک خطی فکر ميکنم!!

/ 6 نظر / 6 بازدید
پيام

سلام.عجب جمله جالبی.ممنون از کانتتون.

پدر(نم‌نم)

ولی متاسفانه داره عادت می‌شه...حتی ديدن درد مريض...

fifi

chi tain mikone ki mordast o ki zende?

zorba

ارزو ميکنم به قدری عمرمون توان و لياقت داشته باشه که بتونيم تا اخر اون خط رو بريم...// ارزوی قشنگيه...